Tragiczny wypadek na autostradzie M9 w hrabstwie Kildare ujawnił znacznie więcej niż tylko okoliczności samej katastrofy. Pięciu młodych mężczyzn – Joe „Joey” Carthy, Alex McCarthy, Jack Kennedy, Kamil Pustkowski i Jeremy O’Brien – zginęło po tym, jak BMW, którym jechali, dwukrotnie znalazło się na niewłaściwej stronie autostrady.
Samochód zderzył się czołowo z Hyundaiem, którym podróżowały trzy kobiety i siedmioletni chłopiec.
W kolejnych dniach irlandzkie media ujawniły informacje dotyczące wcześniejszych kontaktów części nastolatków z Gardaí. Szczególnie dużo uwagi poświęcono tzw. joyridingowi, czyli kradzieżom lub nieuprawnionemu używaniu samochodów połączonemu z bardzo niebezpieczną jazdą.
Ważne jest jednak zastrzeżenie: nie wszystkie informacje dotyczące chłopców dotyczą prawomocnych wyroków. Część to prowadzone przez Gardaí dochodzenia, podejrzenia lub zarzuty, które w przypadku śmierci podejrzanego nie mogły zakończyć się procesem i wyrokiem.
Kamil Pustkowski – najbardziej znany Gardaí z powodu niebezpiecznej jazdy
17-letni Kamil Pustkowski z Limerick był według źródeł „Irish Times” jednym z najbardziej aktywnych młodych uczestników niebezpiecznego joyridingu w Irlandii.
Gardaí miała prowadzić wobec niego kilka postępowań. Nastolatek miał być wcześniej oskarżony o przestępstwa związane z nieuprawnionym używaniem samochodów i w chwili śmierci pozostawał na bail, czyli zwolnieniu za kaucją. Jednym z warunków było ograniczenie jego podróży poza Limerick. Mimo tego miał regularnie pojawiać się w innych hrabstwach.
Według „Irish Times” Pustkowski nagrywał swoje zachowania i publikował je na TikToku. Materiały miały przedstawiać jazdę skradzionymi lub nielegalnie używanymi samochodami, ucieczki przed Gardaí, a także bardzo niebezpieczne manewry, w tym jazdę pod prąd na drogach szybkiego ruchu.
Gardaí miała uzyskać nakaz zabezpieczenia danych z kilku jego kont TikTok, aby ustalić zakres działalności oraz powiązać nagrania z konkretnymi zdarzeniami.
Jednocześnie jego historia nie była jednoznaczna. „Irish Times” informuje, że Pustkowski niedawno otrzymał diagnozę autyzmu, był również ofiarą brutalnego pobicia przez grupę rówieśników. Z powodu kontaktów z systemem wymiaru sprawiedliwości dla nieletnich otrzymywał wsparcie organizacji Extern i uczestniczył w kursie zawodowym.
Jack Kennedy – pobyt pod opieką Tusla i poważne podejrzenia
17-letni Jack Kennedy pochodził z Athy. Według „Irish Times” jego życie było bardzo trudne – miał być wielokrotnie przenoszony między miejscami opieki i znajdował się w residential placement pod opieką Tusla.
Kennedy był również znany Gardaí z powodu działalności związanej z niebezpieczną jazdą.
W lipcu 2026 roku został zatrzymany wraz z trzema innymi młodymi mężczyznami po incydencie w Carlow. Grupa miała znajdować się w Fordzie Rangerze, który wcześniej został skradziony w Rathcoole w Dublinie.
Podczas ucieczki kierowca Rangera miał wjechać na chodnik i potrącić motocyklistę, a następnie przejechać po nim i jego motocyklu. Poszkodowany doznał bardzo poważnych obrażeń głowy i przez pewien czas stracił wzrok.
Kennedy został zatrzymany po porzuceniu samochodu. Gardaí oczekiwała na wyniki badań kryminalistycznych, które miały ustalić, czy można formalnie powiązać go z prowadzeniem Rangera i postawić mu zarzuty.
Nie oznacza to jednak, że Kennedy został za ten czyn skazany. W chwili śmierci postępowanie było nadal na etapie dochodzenia.
Alex McCarthy – przesłuchiwany w sprawie Forda Rangera
16-letni Alex McCarthy pochodził z Carlow. Był kuzynem 18-letniego Jeremy’ego O’Briena.
McCarthy również został przesłuchany przez Gardaí w związku z lipcowym incydentem z Fordem Rangerem. Według informacji „Irish Times” śledczy podejrzewali, że był jednym z czterech młodych mężczyzn znajdujących się w pojeździe.
McCarthy pochodził z rodziny Travellerów. Uczęszczał do szkoły podstawowej St Joseph’s National School w Carlow, a następnie do Tyndall College. Według relacji cytowanych przez „Irish Times” nie ukończył Junior Cycle.
Osoby znające go ze szkoły wspominały go jednak inaczej niż jako młodego przestępcę. Jeden z nauczycieli określił go jako „fine boy” i osobę, która nie sprawiała problemów. Miał interesować się końmi oraz wyścigami sulky.
Joe „Joey” Carthy – najmłodszy z całej piątki
Joe Carthy miał zaledwie 15 lat. Pochodził z Athy i należał do rodziny Travellerów.
W przeciwieństwie do informacji dotyczących Pustkowskiego czy Kennedy’ego, publicznie dostępne materiały nie przedstawiają równie szczegółowego obrazu jego wcześniejszych kontaktów z wymiarem sprawiedliwości.
Wiadomo natomiast, że od około 10. roku życia trenował w St Michael’s Boxing Club w Athy. Jego ojciec był długoletnim wolontariuszem klubu.
Wspomnienia dotyczące Joey’ego pokazują więc również inną stronę jego krótkiego życia – sport, rodzinę i lokalną społeczność. Zmarł, mając zaledwie 15 lat.
Jeremy O’Brien – najstarszy z piątki
Jeremy O’Brien miał 18 lat i pochodził z Carlow. Był najstarszym z pięciu osób znajdujących się w BMW.
W przeciwieństwie do Pustkowskiego i Kennedy’ego w dostępnych obecnie materiałach jest znacznie mniej potwierdzonych informacji o jego wcześniejszej działalności kryminalnej. Gardaí prowadziła jednak analizę historii całej grupy i sprawdzała, czy poszczególni chłopcy byli powiązani z wcześniejszymi przestępstwami.
Jego nekrolog wskazywał na silne więzi rodzinne – pozostawił pogrążoną w żałobie matkę Margaret oraz braci.
Czy cała piątka była grupą przestępczą?
Na początku śledztwa pojawiały się informacje, że młodzi mężczyźni mogli być związani z grupą określaną jako „Lucky Dip”, która ma zajmować się w rejonie Dublina włamaniami, kradzieżami samochodów i joyridingiem.
Gardaí zaznaczyła jednak, że nie ma podstaw, aby twierdzić, że cała piątka należała do tej konkretnej grupy. „Irish Examiner” informował, że śledczy sprawdzali przeszłość wszystkich pięciu i podejrzewali, że część z nich miała wcześniejsze związki z przestępczością w rejonach Carlow i Kildare.
Zdecydowanie mocniejsze informacje dotyczą Pustkowskiego i Kennedy’ego. Według „Irish Times” obaj byli postrzegani przez Gardaí jako jedni z najbardziej aktywnych i niebezpiecznych młodych joyriderów w kraju. Ich nazwiska miały pojawiać się podczas krajowych spotkań Gardaí dotyczących najpoważniejszych przypadków tego rodzaju przestępczości.
Tusla znała część chłopców
W tle tragedii pojawiło się również pytanie o system opieki nad młodzieżą.
Tusla potwierdziła wcześniej, że jeden z pięciu zmarłych znajdował się w jej pieczy, a dwóch kolejnych było wcześniej znanych agencji. Informacje te wywołały debatę na temat tego, czy młodzi ludzie mający poważne problemy z zachowaniem otrzymywali odpowiednią pomoc i czy system był w stanie skutecznie reagować.
Historia Pustkowskiego pokazuje, że kontakt z systemem pomocy i wymiarem sprawiedliwości mógł występować jednocześnie. Otrzymywał on wsparcie organizacji zajmującej się młodzieżą w konflikcie z prawem, a jednocześnie jego zachowanie miało – według źródeł – coraz bardziej eskalować.
Tragiczny finał nie przekreśla faktów, ale nie powinien też tworzyć fałszywego obrazu
Historia pięciu młodych ludzi jest znacznie bardziej skomplikowana niż prosty podział na „ofiarę” i „przestępcę”.
Część z nich miała poważne problemy z prawem, część była objęta działaniami Gardaí, a w przypadku niektórych prowadzone były dochodzenia dotyczące bardzo poważnych zdarzeń. Jednocześnie byli to bardzo młodzi ludzie, z rodzinami, szkołami, zainteresowaniami i własnymi problemami.
Najważniejsze jest również to, że nie można przedstawiać wszystkich informacji jako prawomocnych wyroków. W przypadku części zdarzeń mowa była jedynie o podejrzeniach, przesłuchaniach lub trwających postępowaniach.
Tragedia na M9 pokazała natomiast skalę problemu związanego z niebezpiecznym joyridingiem, kradzieżami samochodów i publikowaniem nagrań z ryzykownej jazdy w mediach społecznościowych. Garda Commissioner Justin Kelly wskazywał, że część takiego zachowania jest podejmowana właśnie dla zdobycia popularności i „likes” w internecie.
W tym sensie śmierć pięciu młodych ludzi stała się nie tylko tragedią pięciu rodzin, ale również impulsem do poważnej debaty o odpowiedzialności, bezpieczeństwie na drogach, systemie opieki nad młodzieżą oraz wpływie mediów społecznościowych na zachowania młodych ludzi.
Źródła: The Irish Times, Irish Examiner, RTÉ.
